Huis ten Bosch – zabytkowy pałac w Hadze, od 2019 roku miejsce zamieszkania holenderskiej rodziny królewskiej.
Historia Kamień węgielny pod budowę pałacu wmurowano w 1645 roku. Początkowo pełnił funkcję letniej rezydencji księcia Fryderyka Henryka Orańskiego i jego żony, księżnej Amalii. Zaprojektował go Pieter Post, który przyczynił się też do budowy Mauritshuis oraz pałacu Noordeinde.
Kiedy Fryderyk zmarł w 1647 roku, wdowa po nim, Amalia, przekształciła obiekt w pomnik zmarłego męża. Pod okiem malarza i architekta Jacoba van Campena centralna komnata, Oranjezaal, została poświęcona życiu i pracy księcia. W 1702 roku pałac przeszedł w ręce króla Prus, który posiadał go do 1732 roku, w którym to oddał go Wilhelmowi IV Orańskiemu. Ten podjął się renowacji budynku. Do budynku dobudowano dwa skrzydła projektu Daniela Marota.
Podczas okupacji francuskiej w latach 1795–1813 Ludwik Bonaparte przebudował część wnętrz pałacu w stylu empire. Do 1805 roku rezydencja służyła jako muzeum, kiedy to wprowadził się do niej Rutger Jan Schimmelpenninck. Około rok później zamieszkiwał ją sam Ludwik Bonaparte. W 1807 roku ten przeprowadził się do Utrechtu.