W anglojęzycznej literaturze określane jako stalk.
Podobną funkcję mają galaretowate styliki niektórych zielenic. U niektórych przedstawicieli rodziny Botryococcaceae czy u Dichotomococcus są to pozostałości ścian komórkowych. Styliki złotowiciowców mają różną postać. U Chrysoxys stylik jest wydłużoną częścią komórki i jest kurczliwy. Podobnie jest u Dinobryon, przy czym komórka przyczepia się nim nie do innych komórek kolonii, a do ściany domku tworzącego kolonię. Również są określane jako stalk. Podobnymi stylikami łączą się komórki Chrysosphaerella czy Synura. Natomiast u Uroglena styliki są galaretowate i widlasto rozgałęzione (określane jako strands).
Glony osiadłe U innych glonów, fitobentosowych lub epibiontycznych, to struktura, przy pomocy której komórka jest przytwierdzona do podłoża. U Korshikoviella stylik jest zakończony kotwiczką, którą przyczepia się do ciał skorupiaków. U innych zielenic z rodziny Characiaceae, np. Characium, także występują dłuższe styliki lub krótsze stopki, przy pomocy których komórki utrzymują się przy podłożu. W anglojęzycznej literaturze taka struktura nazywana jest stipe. Podobne galaretowate styliki występują u osiadłych lub rzadko odrywających się od podłoża (tychoplanktonowych) okrzemek. Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Anatomia i morfologia glonów