Józef Węglarz (ur. 18 lutego 1900 w Wiśniowej koło Dobczyc, zm. 20 maja 1980) – polski elektryk, profesor Politechniki Poznańskiej
Życiorys W 1922 ukończył Gimnazjum św. Anny w Krakowie. Odbył służbę wojskową w krakowskiej Szkole Podchorążych. W 1929 uzyskał dyplom inżyniera na Politechnice Gdańskiej. Od 1928 wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Budowy Maszyn i Elektrotechniki w Poznaniu. Założył Pracownię Maszyn i Pomiarów Elektrycznych na jej Wydziale Elektrycznym. W tym czasie pracował również w firmie Brown Boveri. W wojnie 1939 roku walczył w stopniu podporucznika rezerwy w Armii „Poznań”. Podczas pobytu w obozie jenieckim Murnau prowadził zajęcia z elektrotechniki (konspiracyjnie i legalnie).
Po powrocie do Poznania w latach 1945–1955 pełnił funkcję dziekana Wydziału Elektrycznego Szkoły Inżynierskiej. Piastował tę godność także po przekształceniu uczelni w Politechnikę Poznańską (1960–1969). Jednocześnie w latach 1952–1970 kierował Katedrą Maszyn Elektrycznych. W 1964 ukazała się jego najważniejsza praca naukowa – podręcznik Maszyny elektryczne (drugie wydanie rozszerzone i poprawione w 1968).