Inna ważna własność to postać transformaty pochodnej, jest podobna do przypadku jednostronnej transformacji Laplace’a, choć z istotną różnicą: + Własności transformacji Laplace’a Dziedzina czasu Jednostronna dziedzina częstotliwości Dwustronna dziedzina częstotliwości Pochodna funkcji Druga pochodna

Obszar zbieżności Wymóg zbieżności całek w definicji transformacji dwustronnej jest dużo mocniejszy, niż w przypadku transformacji jednostronnej. Obszar zbieżności, czyli zbiór dla których całka istnieje jest istotnie mniejszy w porównaniu z klasyczną transformacją Laplace’a.

Jeśli jest funkcją lokalnie całkowalną (lub bardziej ogólnie – miarą borelowską o wahaniu lokalnie ograniczonym), to transformata Laplace’a funkcji jest dobrze określona, o ile granica

istnieje. Transformata Laplace’a jest zbieżna bezwzględnie, jeśli całka

istnieje (jako właściwa całka Lebesgue’a). Przy definicji transformaty Laplace’a zwykle wymagamy, aby odpowiednia całka była warunkowo zbieżna, co oznacza, że jest zbieżna w pierwszym sensie, ale niekoniecznie w drugim.