35.
PTRD i PTRS Po testach postanowiono wprowadzić do uzbrojenia oba karabiny przeciwpancerne: Diegtariowa jako PTRD, Simonowa jako PTRS. Decyzję o wprowadzeniu obu typów do uzbrojenia podjęto 29 sierpnia 1941 roku. Produkcję PTRD rozpoczęto natychmiast dzięki czemu do końca 1941 roku wyprodukowano 17 688 egz. PTRD (PTRS zaledwie 77). W następnych latach produkcja obu typów była bardziej zrównoważona, ale prawdopodobnie ok. 75–80% z wyprodukowanych podczas wojny 400 000 karabinów przeciwpancernych stanowiły PTRD.
Eksploatacja Wyprodukowane karabiny przeciwpancerne PTRD były dostarczane jednostkom Armii Czerwonej. Jako pierwsze otrzymała je 16 Armia broniąca się na kierunku moskiewskim, później zaczęto je dostarczać pozostałym jednostkom radzieckim. W 1941 roku w każdym pułku piechoty utworzono kompanię karabinów przeciwpancernych składająca się z trzech plutonów. Łącznie w kompanii służyło 79 ludzi uzbrojonych w 27 karabinów przeciwpancernych PTRD (lub PTRS). Wiosną 1942 roku dodatkowe kompanie karabinów przeciwpancernych utworzono na poziomie batalionów pułków piechoty. W ten sposób każdy pułk piechoty posiadał 75 karabinów przeciwpancernych (rzeczywiste stany tej broni były z powodu strat najczęściej niższe).