Gatunek wyróżnia się nietypową strukturą kolonii w porównaniu do innych gatunków z podrodziny Ponerinae. Młode, uskrzydlone królowe tworzą kolonie, wiążąc się z niespokrewnionymi samcami. Gdy po kilku latach umiera królowa, która założyła kolonię, kilka potomnych robotnic (tzw. pseudokrólowe) przechodzi wówczas transformację, która aktywuje ich układ rozrodczy i kaskadę zmian fizjologicznych i anatomicznych. Pseudokrólowe rywalizują wówczas o zajęcie jej miejsca, na którym zastępują królową w roli reproduktora i krzyżują się z samcami z tej samej kolonii. Robotnice walczą wówczas o dominację w hierarchii grupy, a przywrócenie stabilności kolonii może trwać od dwóch do trzech miesięcy. Co roku ze złożonych jaj wykluwać się będą uskrzydlone królowe, które założą własne kolonie. W czasie walki o uzyskanie pozycji królowej robotnice potrafią zmniejszyć mózg o 19%, gdyż tkanka budująca mózg jest kosztowna do utrzymania, co odbiera zasoby energetyczne narządom płciowym. Jeśli status pseudokrólowej zostanie przez nie utracony, po 6-8 tygodniach ich ciała mogą wrócić do poprzedniego stanu.