W sumie grupa liczyła około 7500 żołnierzy, 23 działa, 220 ckm-ów. Głównym zadaniem grupy było natarcie na Połock. Gen. Rydz-Śmigły zamierzał wykonać uderzenie siłami I Brygady Piechoty Legionów ppłk. Michała Tokarzewskiego na Orzechowo - Farynowo - Homel oraz XVI Brygadą Piechoty wzdłuż Dźwiny na Połock. Celem osłony zgrupowania uderzeniowego zorganizowano odwodową Grupę „Czeress".

O świcie 3 listopada Polacy uderzyli na stanowiska sowieckiej 17 Dywizji Strzelców i do wieczora przełamali obronę zaskoczonego nieprzyjaciela. 4 listopada 36 pułk piechoty zajął przedmoście Jekimanię, a po kilku dniach walk zdobyto stanowiska zajmowane przed rozpoczęciem sowieckiej ofensywy. Nocą z 9 na 10 listopada w rejonie Połocka Sowieci wyprowadzili kontratak. Co prawda trzy pułki strzeleckie przeprawiły się przez Dźwinę, ale działania pododdziałów 36 pułku zmuszały je kolejno do odwrotu.

Bilans walk Po listopadowych walkach nad Dźwiną nastąpił okres walk pozycyjnych. Do maja 1920, czyli do ruszenia pierwszej ofensywy Frontu zachodniego Michaiła