L. M. Wójcik, Ród Gryfitów.... Wątpliwości dotyczące łączenia tych postaci (wymieniany jest również i trzeci Jaksa, mający żyć w tym samym okresieSceptycy wyróżniają: 1) Jaksę z Kopaniku, 2) Jaksę, zięcia Piotra Włostowica, 3) Jaksę, pielgrzyma do Ziemi Świętej w 1162 r., fundatora klasztoru bożogrobców w Miechowie i premonstratensek (norbertanek) na Zwierzyńcu), a związane z ewentualnym szerokim zasięgiem geograficznym, tłumaczyłaby wysoka pozycja – „obydwaj” Jaksowie wymieniani są w dokumentach na pierwszym miejscu wśród świadków i opatrywani tytułem dominus, a także książę np. Jacza, qui cognominatus erat dux (cognominatus = uchodzący za/używający tytułu [księcia]) na przywileju Bolesława Wstydliwego z 1252 r. dla klasztoru sieciechowskiego, a dotyczącego Jaksy z Miechowa. Pomimo rozlicznych powiązań zarówno z krajem Stodoran, jak i Małopolską, stałym miejscem pobytu Jaksy był WrocławLech Leciejewicz, Śląsk w Polsce wczesnopiastowskiej [w:] Marta Młynarska-Kaletynowa, Edmund Małachowicz (pod red.), Śląsk około 1000 roku, Wrocław 2000, s. 96-97, .