piwnica pomiędzy wałami, przykryta z zewnątrz ziemią, posiadająca jedynie strzelnice karabinowe). Uwięziono w niej ponad stu powstańców spod Radziwłłowa (m.in. Franciszka Leszczyńskiego). Wobec zatrzymanych prowadzono śledztwo. Z uwagi na zbliżającą się jesienną porę zostali oni przeniesieni w twierdzy do baszty północnej (łącznie przetrzymywano w niej ok. 500 osób). Jesienią był w grupie 12 osób, którzy z uwagi na nieletni wiek zostali decyzją miejscowego gubernatora Anienkowa zwolnieni z osadzenia. Następnie, do czasu zatwierdzenia wyroku przez cara Aleksandra II, przebywał w twierdzy, po czym w grudniu 1863 został wraz ze zwolnionymi przekazany do tiurmy w Kijowie, a następnie etapami do granicy z Austro-Węgrami w Radziwiłowie i oddany w ręce władz c. k. powiatu brodzkiego. Po latach spisał 23 grudnia 1902 swoje wspomnienia powstańcze zatytułowane Od Radziwiłowa do Kijowa i wydane w 1903 w publikacji pt. W czterdziestą rocznicę powstania styczniowego 1863-1903 pod redakcją Bronisława Szwarcego. Według stanu z 1903 kierował delegacją w Rohatynie zarejestrowanego w 1888 Towarzystwo Wzajemnej Pomocy Uczestników Powstania roku 1863/64 z siedzibą we Lwowie.