Po zwolnieniu 23 listopada 1982 podjął działalność podziemną, był wielokrotnie zatrzymywany, poddawany rewizjom, karany przez kolegia ds. wykroczeń. W 1986 współorganizował Regionalną Komisję Wykonawczą NSZZ „Solidarność” Regionu Dolny Śląsk, został zastępcą przewodniczącego Władysława Frasyniuka. W październiku 1988 organizował wiece załogi Huty Miedzi Głogów i powołał jawny Komitet Organizacyjny NSZZ „Solidarność”. W czerwcu 1989 uzyskał mandat posła na Sejm kontraktowy z listy Komitetu Obywatelskiego. W lipcu 1990 był jednym ze współzałożycieli Unii Demokratycznej. Jako poseł zasiadał w sejmowej Komisji Obrony Narodowej i Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych, gdzie zajmował się rozwiązaniem Służby Bezpieczeństwa, reformą Milicji Obywatelskiego i Wojska Polskiego oraz wyprowadzeniem wojsk radzieckich z terytorium RP. Po 1991 wycofał się z działalności politycznej.

Pochowany na cmentarzu w Wierzchowicach.

Odznaczenia i wyróżnienia W 2007 prezydent Lech Kaczyński odznaczył go pośmiertnie Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2020 odznaczony pośmiertnie Krzyżem Wolności i Solidarności. W 2013 wyróżniony pośmiertnie tytułem „Zasłużony dla Miasta Głogowa”.