Oblężenie Saïo lub bitwa o Saïo – starcie zbrojne stoczone podczas kampanii wschodnioafrykańskiej II wojny światowej. Wojska belgijsko-kongijskie, siły Brytyjskiej Wspólnoty Narodów i miejscowi bojownicy etiopskiego ruchu oporu oblegali fort w górskim mieście Saïo w południowo-zachodniej Etiopii w 1941 roku. Oblężenie trwało kilka miesięcy, a jego kulminacją był atak aliantów na włoski garnizon, zakończony jego kapitulacją.
W pierwszych miesiącach 1941 roku brytyjskie i belgijskie siły kolonialne wkroczyły na terytorium Włoskiej Afryki Wschodniej, w tym okupowanej przez Włochów Etiopii, z Sudanu Anglo-Egipskiego. Pod koniec marca alianci zajęli miasto Gambela i próbowali zatrzymać wycofujące się siły włoskie, które gromadziły się na płaskowyżu w górskim mieście Saïo (obecnie Dembidolo) pod dowództwem gen. Carlo De Simone, a później gen. Pietro Gazzery. W następnym miesiącu siły brytyjskie wycofały się, a Belgowie ruszyli drogą do Saïo. Włosi odepchnęli ich i zostali zmuszeni do utrzymania pozycji wzdłuż pobliskiego potoku. W maju prawie zaprzestano walk, ponieważ ulewny deszcz sprawił, że Belgowie ugrzęźli w miejscu i zamienił ich linie zaopatrzeniowe z Sudanu w błotne rzeki, powodując niedobór wszelkich zapasów, włącznie z żywnością.