W 1562 cesarz Wielkich Mogołów Akbar pokonał władcę Malwy Baza Bahadura i podbił Malwę. W rezultacie państwo Rani zaczęło graniczyć z Imperium Mogołów. Akbar był pod wrażeniem jej umiejętności, chciał się z nią spotkać i zaoferować, by poddała państwo zwierzchnictwu Mogołów, zachowując władzę, ale odmówiła. Zasłużyła się też tym, że zbudowała wiele fortów. Jeden z nich ulokowała w Jabalpur – zwano go Ranital.
Dowódca wojskowy Mogołów, khwaja Abdul Mazid Asaf Khan, po tym, jak pokonał Ramchandrę, władcę Rewy, zapragnął podbić dobrze prosperujące królestwo Rani Durgavati. Na atak zezwolił cesarz Mogołów Akbar, ponieważ dążył do zbudowania imperium na terenie całych Indii. Rani postanowiła bronić królestwa i choć diwan Beohar Adhar Simha (Adhar Kayastha) wskazywał na wielką siłę militarną przeciwnika, Rani uważała, że lepiej umrzeć z honorem niż żyć w hańbie. Miała już doświadczenie w prowadzeniu walki – dowodziła 20 tysiącami konnych, tysiącem walczących na słoniach i ogromną rzeszą piechoty. W celu przygotowania obrony udała się do Narai Nala niedaleko Jabalpuru, do miasta położonego między wzgórzami a dwiema rzekami – Gaur i Narbada. Bitwa była nierówna – w przeciwieństwie do Rani Mogołowie dysponowali wyszkolonymi wojskami i nowoczesną bronią.