Toutowie – potomkowie ewangelickich migrantów, którzy w XIX w. opuścili rodzinną Wisłę w księstwie cieszyńskim na Śląsku Austriackim w poszukiwaniu pracy i lepszego życia w Banacie. Wspólnota zamieszkuje wieloetniczną wieś Ostojićevo w Wojwodinie w granicach Republiki Serbii.

Historia Wspólnota W Banacie migranci zajęli się wydobyciem saletry, która była wykorzystywana przez armię Cesarstwa Austriackiego do produkcji materiałów wybuchowych i prochu strzelniczego. Z Wisły ruszali pieszo wczesną wiosną. Do domów wracali późną jesienią. Podróż w jedną stronę trwała ok. 5 tygodni. Z czasem migranci postanowili osiedlić się na stałe, także z powodu panującego w Beskidzie głodu, biedy i licznych epidemii powodujących wysoką śmiertelność. Wybrali wieś Ostojićevo. Pierwszym Polakiem, który zamieszkał w tej wsi, był Andrija Szalbot. Drugi, nauczyciel Paweł Bujak, w 1838 wyruszył z Wisły do pracy sezonowej. W kolejnym roku sprowadził do Banatu swoich krajan. Stałe osadnictwo rozpoczęło się w 1846. W 1864 polska kolonia liczyła 15 domów (łącznie 86 osób). Po przybyciu do Banatu polscy emigranci podejmowali się najprostszych zajęć (pracowali u bogatych Żydów jako pasterze świń, pomagali w pracach gospodarskich). Nie mieli żadnego majątku.