Opublikowana później na łamach "Woman’s Exponent", pieśń owa zdradza podobieństwa do cenionego mormońskiego hymnu pióra Williama W. Phelpsa.
Whitney opuściła Kirtland z zamiarem dołączenia do współwyznawców osiedlających się w Far West w Missouri jesienią 1838, po dotarciu do St. Louis dowiedziała się wszakże o mormońskiej przymusowej migracji z tegoż właśnie stanu. Zimę na przełomie 1838 i 1839 spędziła w Carrollton w Illinois, przebywała następnie w Quincy (1839-1840), by w końcu osiąść w Commerce (późniejszym Nauvoo, wiosna 1840). Miasto to wkrótce stało się centrum organizacyjnym mormonizmu.
Włączyła się w działalność afiliowanego przy Kościele Stowarzyszenia Pomocy, została powołana w skład jego prezydium jako doradczyni (17 marca 1842). Dołączyła do kolejnej fali mormońskiej migracji i w lutym 1846 dotarła do Winter Quarters w dzisiejszej Nebrasce. Brała również udział w masowej migracji członków Kościoła na terytorium obecnego Utah. Do doliny Wielkiego Jeziora Słonego dotarła 24 września 1848. Owdowiała w 1850. Ponownie włączona do prezydium Stowarzyszenia Pomocy, była drugą doradczynią prezydent Elizy R. Snow (1880-1882). Zmarła w Salt Lake City. Poza istotną rolą, którą odegrała w swojej wspólnocie religijnej w pierwszych dekadach jej istnienia, znana była również z talentu muzycznego.