W 1920 roku dostał zwolnienie ze służby wojskowej jako starszy żołnierz. W 1921 zdał I egzamin sądowy na Wydziale Prawa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego i w tym samym roku zdał egzamin polityczny, oba z wynikiem dostatecznym. W semestrze zimowym 1921/1922 został przyjęty na Wydział Filozoficzny UW, na którym studiowała też w tym czasie jego siostra Janina Hosiasson-Lindenbaum. Do 1925 roku był aplikantem w sądzie apelacyjnym w Warszawie, m.in. był sekretarzem w procesach sądowych. Komponował muzykę popularną, m.in. piosenki Wszystko z miłości (1928), Ballada wilanowska (blues-gavotte, 1927), Deszcz jesienny ze słowami Mariana Hemara, Ja panu powróżę - tango ze słowami Walerego Jastrzębca, Kulig na Starem Mieście - mazur z 1929 roku ze słowami Andrzeja Własta, Moja pieszczota - tango ze słowami Hanki Ordonówny, Ostatnie tango, Perfumy, Pragnę pana pocałować - slow-fox ze słowami Andrzeja Własta z rewii Warszawa w Kwiatach z 1929 roku, Coctail miłosny (slow-fox), Little boy - black bottom ze słowami Mariana Hemara, Rendez-vous panny Lou - slow-fox z rewii „Gwiazdy Warszawy” z ok. 1932 roku, Ostrożnie - świeżo malowane!!!
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Henryk Hosiasson · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.