Miał brata Stefana (Stephane) Hosiassona, lekarza i muzyka, który mieszkał w Paryżu i brata przyrodniego Ludwika (Lutka) Hosiassona z drugiego małżeństwa Józefa Hosiassona (1861-1931) z Henriettą. Jego siostrą była Janina Hosiasson-Lindenbaum. Był ożeniony z Edwardą z domu Siekierko. Miał jednego syna – Józefa Hosiassona (1931-2018). W marcu 1940 roku wyjechał wraz ze swoją rodziną z Warszawy do Włoch, przypuszczalnie dzięki paryskim kontaktom swojego brata Stefana w świecie włoskiej arystokracji. Po czerwcu 1940 roku został aresztowany w Rimini skąd wysłano rodzinę do obozu w Abruzji w miejscowości Guardiagrele, gdzie mieszkali przez 3 lata. Po poddaniu się Włoch zamieszkali w miejscowości Quadri. W marcu 1943 roku rodzina przeszła do miejscowości Atessa, gdzie znajdowało się centrum wojsk angielskich. W 1944 znaleźli się w Bari a później w Bolonii przy ulicy Via Santo Stefano. Henryk był wtedy krytykiem filmowym w „Dzienniku Żołnierza”. Planował objąć przedstawicielstwo firmy Chanel w Valparaíso, ale zmarł na wylew w 1948 roku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Henryk Hosiasson · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.