Ocena polityczna Współcześnie większość historyków przypisuje mu poglądy imperialistyczne wyrosłe z darwinizmu społecznego, presję na Serbię i Włochy, odpowiedzialność za ultimatum wystosowane wobec Serbii po zamachu w Sarajewie, dążenie do wybuchu wojny latem 1914 (kryzys lipcowy), oraz za późniejszą przegraną, a także za skutek – rozpad monarchii austro-węgierskiejSamuel R. Williamson, Jr., Vienna and July 1914: The Origins of the Great War Once More, w: Samuel R. Williamson, Jr., Peter Pastor (Hrsg.): Essays On World War I: Origins and Prisoners of War. New York 1983, , s. 13.Heinz Angermeier, Der österreichische Imperialismus des Feldmarschalls Conrad von Hötzendorf, w: Dieter Albrecht (red.), Festschrift für Max Spindler zum 75. Geburtstag. München 1969, s. 777–792.

Sam Hötzendorf odrzucał później te oskarżenia, kreując się na żołnierza, nie polityka, i zbawiciela mogącego uratować imperium Habsburgów. Zdążył wydać hagiograficzne pięciotomowe dzieło Aus meiner Dienstzeit 1906-1918.