Bierze list, płaci połowę zadłużenia i zaleca dalsze zatrzymanie dłużnika do czasu uregulowania całej kwoty.
Florville przekonuje Gaudenzio, że jest młodym Bruschino, ale pojawia się cierpiący na dnę, narzekający na wszystko Bruschino senior. Florville nie traci głowy, nazywa go ojcem, udaje skruchę i prosi o przebaczenie za lekkomyślny tryb życia. Oszołomiony Bruscino nie rozpoznaje w nim syna. Gaudenzio, przekonany że Florville to młody Bruscino, oskarża starszego o to, że jest ojcem bez litości dla niewinnych słabości młodości, a Bruschino nie może przekonać przyjaciela, że nigdy nie widział tego mężczyzny. Aby wyjaśnić sytuację, wzywają policję. Policjant również otrzymał list od młodego Bruschino, w którym prosił go o wstawiennictwo u ojca. Porównanie pisma z pismem w liście otrzymanym przez Florville od karczmarza Filiberto ujawnia dwa identyczne podpisy. Co więcej, Filiberto pojawia się w poszukiwaniu pieniędzy, które mu się należą, nazywając Florville’a „Bruschino”, uznając go za członka tej rodziny. Biorąc to pod uwagę policjant zmusza Bruschino do uznania Florville’a za swojego syna. Biedny ojciec balansuje na krawędzi szaleństwa.