Po wojnie działał w Łodzi i w Warszawie, współpracując z Teatrem Kameralnym Domu Żołnierza oraz z Teatrem Syrena. W latach 1960–1980 był architektem PLL LOT. Od 1967 na stałe współpracował z dziennikiem „Życie Warszawy” jako ilustrator cyklu „Warszawskie pożegnania” i „Moja Warszawa”. W 1984 roku wyjechał w podróż do Detroit w USA. Przed lądowaniem zmarł na atak serca.
Twórczość Najbardziej znanymi pracami Mariana Stępnia są liczne rysunki i grafiki, które ukazywały się w ramach serii „Warszawskie pożegnania” (cykl ilustrowanych felietonów Jerzego Kasprzyckiego na łamach warszawskiego dziennika „Życie Warszawy”) oraz w książkach Moja Warszawa i Warszawskie pożegnania. Istotną częścią twórczości jest też kolekcja rysunków z podróży po całym świecie. Prace Mariana Stępnia prezentowane były na 17 wystawach indywidualnych i kilkunastu zbiorowych w kraju i zagranicą. Wiele jego ilustracji ukazało się w książce Mariana Brandysa Wyprawa do oflagu (1955). Projektował dla PLL LOT – tworzył m.in. zewnętrzny i wewnętrzny wymiar plastyczny samolotów IŁ-14, IŁ-18, IŁ-62, An-24, Vickers Viscount, Tu-134. Stworzył ponad pięćdziesiąt zrealizowanych projektów wnętrz zagranicznych placówek PLL LOT i Orbisu w wielu miastach świata (m.in.