W latach 2004–2010 była przewodniczącą regionu podkarpackiego Platformy Obywatelskiej, wspierając na szczeblu centralnym poszerzenie granic Rzeszowa (w latach 2006–2010 obszar miasta wzrósł o 117%), następnie została wiceprzewodniczącą.
W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 uzyskała mandat eurodeputowanej, kandydując z drugiego miejsca listy Platformy Obywatelskiej w okręgu rzeszowskim i otrzymując 60 011 głosów. W kampanii wyborczej otrzymała poparcie prezydenta Rzeszowa Tadeusza Ferenca (który odmówił wsparcia związanej z jego środowiskiem politycznym kandydatki SLD-UP Marty Niewczas). Kilka miesięcy później jako przewodnicząca regionalnej PO odrzuciła skierowaną przez PiS propozycję porozumienia przeciwko Tadeuszowi Ferencowi w wyborach samorządowych w 2010.
W PE VII kadencji została członkinią frakcji Europejskiej Partii Ludowej, a także Komisji Rozwoju Regionalnego oraz Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności. W honorowym komitecie poparcia jej kandydatury przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2014 znaleźli się m.in. Wojciech Blecharczyk, Tadeusz Ferenc, Piotr Przytocki i Norbert Mastalerz. W wyniku głosowania z 25 maja tego samego roku utrzymała mandat europosłanki, otrzymując 41 867 głosów.