Kassala miała zostać odbita na początku stycznia 1941 roku, aby uniemożliwić Włochom natarcie w głąb Sudanu, a indyjska 4 Dywizja Piechoty (gen. mjr Noel Beresford-Peirse) miała zostać przeniesiona z Egiptu do Sudanu końcem grudnia. Wraz z sukcesem operacji Compass, Afryka Wschodnia zajęła w brytyjskich planach wojennych drugie miejsce po Egipcie, zgodnie ze strategią, wedle której zwycięstwo nad siłami włoskimi w Etiopii miało zostać osiągnięte do kwietnia 1941 roku.
Przerzut 4 Dywizji Indyjskiej trwał do początku stycznia 1941 roku. Platt zamierzał rozpocząć ofensywę na froncie północnym 8 lutego atakiem okrężnym na Kassalę w wykonaniu indyjskich: 4 i 5 Dywizji Piechoty (gen. mjr Lewis Heath), przy czym siła każdej z nich była wtedy mniejsza niż brygady. Wieści o włoskiej katastrofie w Egipcie, nękaniu przez Gazelle Force i działaniach Misji 101 w Etiopii doprowadziły Włochów do wycofania północnej flanki swojej obrony do Keru i Wachai, a następnie, 18 stycznia, do pospiesznego wycofania się z Kassali, Tessenei i trójkąta Keru–Biscia–Aicota. Wavell nakazał Plattowi rozpoczęcie marcowej ofensywy już 9 lutego, a później przesunął termin jeszcze wcześniej, na 19 stycznia, kiedy wydawało się, że włoskie morale kompletnie upadło.