) str. XV i 147). Do pracy w ramach Oneg Szabat zaangażował także swoją żonę. Od stycznia 1941 Wasser był również sekretarzem Centralnej Komisji Uchodźców, zrzeszenia przedstawicieli ziomkostw skupiających uchodźców znajdujących się w Warszawie. Należał do Komitetu Centralnego Poalej Syjon-Lewica, angażował się w wydawanie prasy konspiracyjnej, a także w imieniu partii uczestniczył w spotkaniach dotyczących powołania Żydowskiej Organizacji Bojowej.
Hersz i Bluma Wasserowie opuścili getto na początku 1943 roku i od tej pory ukrywali się pod zmienionym nazwiskiem po tzw. aryjskiej stronie. Warszawę opuścili po upadku powstania warszawskiego i doczekali wyzwolenia we wsi Łętownia w Małopolsce. Wasserowie wraz z Rachelą Auerbach byli jedynymi członkami Oneg Szabat, którzy przeżyli wojnę, zaś Hersz Wasser był jedyną osobą, która znała miejsce ukrycia podziemnego archiwum getta warszawskiego, do którego wydobycia doprowadził w 1946.