W 1955 oddział włączono w skład Wydziału Pediatrycznego Akademii Medycznej w Gdańsku. Wchodzący w skład jednostki Oddział Chirurgii Dziecięcej podniesiony został do rangi Kliniki. W pierwszym dziesięcioleciu pracy kliniki leczono w niej 6403 chorych i wykonano 3627 zabiegów (56% hospitalizowanych).
W drugiej połowie 1956 na oddziale rozpoczęto przyjmowanie osób dorosłych, zwiększając przy tym liczbę łóżek do 135, zaś w 1957 uruchomiono Poradnię Ortopedyczną dla Dorosłych. Klinika rozpoczęła specjalizację w leczeniu określonych schorzeń i urazów, w tym wrodzonego zwichnięcia stawów biodrowych, stóp końsko-szpotawych i gruźlicy kostno-stawowej.
W 1959 stworzono Przykliniczne Warsztaty Ortopedyczne, zajmujące się produkcją m.in. obuwia ortopedycznego, ale również materiały do zespoleń kości, zestawy do korekcji bocznych skrzywień kręgosłupa, kręgozmyków oraz oprzyrządowanie specjalistyczne stołów operacyjnych i pomiarowe. Warsztaty w 1969 uzyskały rangę wojewódzkich.
Zespół kliniki pod kierunkiem Zygmunta Ambrosa stworzył pierwszy podręcznik ortopedii w języku polskim - Zarys ortopedii ogólnej w 1957.