Współuczestniczył w budowie kortów tenisowych i współdziałał w powołaniu klubu sportowego Unia Swarzędz.
We wrześniu 1939 roku, jako osoba znana z postawy patriotycznej, został szybko aresztowany przez Niemców i osadzony w poznańskiej siedzibie gestapo (byłym Dom Żołnierza), a następnie w Forcie VII, gdzie poddano go bestialskim przesłuchaniom, w wyniku czego utracił zdrowie. W sierpniu 1940 osadzono go w niemieckim obozie koncentracyjnym Buchenwald. Zmarł tam na bloku śmierci 25 sierpnia 1940 roku. Jego symboliczny grób z zlokalizowany jest na cmentarzu parafialnym przy kościele św. Marcina w Swarzędzu (Niemcy przysłali jego żonie prochy). Po 1945, w okresie PRL, osoba Staniewskiego uległa zapomnieniu.
Upamiętnienie Po 1989 roku nadano jednej z ulic w południowym Swarzędzu jego imię. W 2005 upamiętniono go tablicą powstańczą w swarzędzkim Rynku.