Smoczej.
W dniu 20 kwietnia 1943 uczestniczyła w walce z Niemcami prowadzonej na ul. Smoczej przez grupę bojową, którą dowodzili Adam Szwarcfiis i Lew Rudnicki. Udało się im zniszczyć niemiecki czołg. Była łączniczką ze stroną aryjską. W końcowym okresie powstania polecono jej zadanie przeprowadzenia przez kanały na stronę aryjską sztabu powstańczego z bunkra przy ul. Miłej 18. Wróciła z ekspedycją ratowniczą, ale spóźniła się.
Po upadku powstania w getcie warszawskim pełniła funkcję łączniczki żydowskiego oddziału Gwardii Ludowej, działającego w lasach pod Wyszkowem Zdołała uciec z pociągu wiozącego Żydów do obozu w Majdanku, później była więziona w obozach koncentracyjnych Ravensbrück, Auschwitz i Bergen.
Po wojnie zamieszkała w Łodzi. Jako działaczka i agitatorka Polskiej Partii Robotniczej uczestniczyła w kampanii wyborczej do Sejmu w 1947 roku. Podczas tej działalności zginęła pod kołami ciężarówki. Zdaniem Anki Grupińskiej, Goldkorn po zakończeniu wojny rozpoczęła studia medyczne. 17 lub 19 stycznia 1947 roku wraz z M. Marczyńskim (według innego źródła W. Marczyńskim) miała być zastrzelona w Pabianicach.