Ewa Władysława Dilling-Ostrowska (ur. 11 kwietnia 1934 we Lwowie, zm. 16 czerwca 2012) – polska lekarka-neurolożka, prof. dr hab., wykładowczyni Akademii Medycznej w Gdańsku.
Życiorys W 1957 uzyskała dyplom lekarza medycyny na Akademii Medycznej w Gdańsku, w 1960 - specjalizację I stopnia z neurologii, w 1964 - II stopnia z neurologii dziecięcej. Od października 1964 była asystentką, od 1965 - starszą asystentką Kliniki Chorób Nerwowych AMG. W marcu 1965 obroniła pracę doktorską pt. Analiza wrodzonych zaburzeń mowy i próba wyjaśnienia. W 1970 awansowała na adiunktkę Kliniki Chorób Nerwowych. W kwietniu 1974 habilitowała się na podstawie pracy przyczyny ich powstawania Symptomatologia zaburzeń afatycznych w zależności od stopnia dojrzałości układu nerwowego. W tym samym roku objęła funkcję zastępcy kierownika Kliniki Neurologii Rozwojowej AM w Gdańsku. W październiku 1977 wraz z uzyskaniem stopnia docenta została jej kierowniczką. Tytuł profesorski otrzymała w 1998. Prowadziła wykłady w Podyplomowym Studium Logopedycznym Instytutu Filologii Polskiej Uniwersytetu Gdańskiego. W 1979 przebywała na stażu naukowym w Klinice Neuropsychiatrii Dziecięcej w Berlinie-Lichtenbergu. Wizytowała również ośrodki neurologii dziecięcej w Holandii, Czechosłowacji, Węgrzech i Austrii.