na południu zaś znajdowało się Baku, stolica kraju stanowiąca ważny węzeł transportowy.

Tuż przed upadkiem Związku Radzieckiego, w latach 1984–1985, przeprowadzono przebudowę apszerońskiej sieci kolejowej – zużyte przez lata elementy infrastruktury wymieniono lub zmodernizowano, najbardziej ruchliwe obszary przystosowano do wymagań kolei o większej prędkości, wprowadzono bardziej zaawansowane nowe pociągi elektryczne. Modernizacja umożliwiła także zwiększenie gęstości ruchu na liniach kolejowych.

Sytuacja znacznie pogorszyła się na przełomie XX i XXI wieku. Mimo rozbudowy miasta i wzrostu liczby ludności, rząd inwestował raczej w rozbudowę infrastruktury drogowej i sieci połączeń autobusowych, niż w jakiekolwiek działania związane z koleją. Jednak potencjał transportu szynowego dostrzeżono ponownie w pod koniec pierwszej i w drugiej dekadzie XXI wieku. W 2009 roku narodowy przewoźnik Azerbejdżanu – spółka Azərbaycan Dəmir Yolları, obsługująca m.in. bakijską kolej podmiejską – przeszedł w ręce państwa. Rządzący zaczęli inwestować w kolej: wprowadzano różne plany renowacji państwowej sieci kolejowej;