W centrum granica przecinała Polesie na pół, dalej na południu zaginała się nieco na zachód i docierała do dawnej granicy galicyjskiej na Zbruczu.
Częścią składową umowy o preliminariach pokojowych była też umowa o rozejmie. Ta część umowy określała, że przerwanie działań wojennych nastąpi o godz. 24.00 18 października 1920. Ustalała strefę neutralną między walczącymi wojskami o szerokości piętnastu kilometrów i porządek wycofywania oddziałów ze strefy przyznanej stronie przeciwnej. Rozejm zawarto na 21 dni. Każda ze stron miała prawo wypowiedzieć go na 48 godzin naprzód. Jeśliby przed upływem terminu rozejmu żadna ze stron go nie wypowiedziała, rozejm ulegał automatycznie przedłużeniu aż do ratyfikacji traktatu pokojowego.
Część granicy zatwierdzonej w preliminariach pokojowych przebiegała na zachód od linii frontu, co powodowało, że wojska polskie musiały cofnąć się z już zajętych terenów. Było to spowodowane przekonaniem większości polskich polityków, że w niedawno utworzonej Polsce powinna dominować liczebnie ludność etnicznie polska, a zajęcie zbyt dużych obszarów na wschodzie zaburzyłoby proporcje narodowościowe w kraju. Zdanie to z różnych przyczyn podzielały większość prawicy i centrum, a także socjaliści.