Opis Badając prace Jana Wesleya, Albert Outler wysunął teorię, iż Wesley oponował za czteroczłonowym procesem dedukcji teologicznej. Stwierdził, że Wesley określił Pismo Święte mianem „rdzenia wiary chrześcijańskiej”, nieodzowny element analogia fidei, podstawowe źródło definiowanej doktryny. Prym Pisma Świętego zajmował w myśli Wesleya centralną pozycję. Sam siebie określał mianem homo unius libri (człowieka jednej księgi). Jednakowoż definiowana doktryna musiała być zgodna z ortodoksyjną tradycją chrześcijaństwa. Wesley nadał ważność w procesie dedukcyjnym również tradycji; została ona także zawarta w Czworoboku Wesleya. Kolejnym aspektem jest doświadczenie. Wesley uważał, że wiara to coś więcej niż zwyczajne intelektualne uznanie idei. Z tego powodu utrzymywał, iż część dedukcji teologicznej obejmuje wiarę „empiryczną” (doświadczaną). Innymi słowy, „prawda”, jeśli rzeczywiście jest prawdą, powinna być także osobistym doświadczeniem chrześcijan (powszechnie, nie jednostkowo;