Patrolowce projektu SKS-40 – seria dwóch polskich jednostek patrolowych zbudowanych w latach 1990–1992 w Stoczni Wisła w Gdańsku, pierwotnie dla urzędów morskich, przekazanych następnie Straży Granicznej (SG). Jednostki przeznaczone są do patrolowania i ochrony morskiej granicy państwa, ochrony zewnętrznych granic Unii Europejskiej oraz usuwania zanieczyszczeń z powierzchni wody.

Zamówienie i budowa Pierwszą jednostkę z serii – „Kaper-1” o numerze budowy SKS-40/1 zwodowano 8 czerwca 1990 roku, zaś 21 stycznia 1991 roku na patrolowcu podniesiono banderę Urzędu Morskiego w Gdyni. W lipcu 1991 roku zwodowano drugą jednostkę „Kaper-2” o numerze budowy SKS-40/2.

1 sierpnia 1991 roku wraz z powstaniem Morskiego Oddziału Straży Granicznej (MOSG) podjęto decyzje by przekazać obie jednostki do nowo utworzonej formacji. „Kaper-1” wszedł w skład Kaszubskiego Dywizjonu Straży Granicznej w Gdańsku-Westerplatte 23 października 1991 roku, otrzymując numer burtowy SG-311. „Kaper-2” przyjęty został do Straży Granicznej 3 kwietnia 1992 roku, otrzymując numer burtowy SG-312. Wcielono go do ówczesnego Bałtyckiego Dywizjonu Straży Granicznej w Kołobrzegu, obecnie znajduje się w siłach Pomorskiego Dywizjonu Straży Granicznej w Świnoujściu.