mały|352x352px|Adam Przybylski,Wojna Polska 1918–1921 Bitwa pod Petrykowem – walki polskiego 34 pułku piechoty i łodzi Flotylli Pińskiej z oddziałami sowieckimi toczone w pierwszym roku wojny polsko-bolszewickiej.
Geneza Na początku kwietnia na litewsko-białoruskim obszarze działań wojennych oddziały polskie stały na linii Jasiołda – Kanał Ogińskiego, podchodząc na północ od Niemna do linii kolejowej Baranowicze – Lida i do rzeki Dzitwy. W tym czasie oddziały Armii Czerwonej tworzyły cztery zgrupowania. Jedno z nich zgrupowane było na Polesiu w rejonie Łunińca.
Grupa Poleska gen. Antoniego Listowskiego powoli, ale systematycznie, przesuwała się w kierunku wschodnim. Do 20 maja wyszła do linii Styru i Prypeci, a także do ujścia Jasiołdy. Wojska grupy trzykrotnie próbowały zdobyć Łuniniec, broniony przez 8 Dywizję Strzelców i mniejsze oddziały Armii Czerwonej. Dopiero w lipcu oddziały polskie przełamały obronę sowiecką i grupa mjr. Aleksandra Łuczyńskiego wkroczyła do opuszczonego przez czerwonoarmistów Łunińca.