Z terenu lądowiska nr 2 usunięto około 5 tysięcy palm kokosowych, a następnie teren został wyrównany, lecz jego wykorzystanie wymagało najpierw budowy co najmniej dwóch mostów o długości 18 m, więc prace przeniesiono na lądowisko nr 3 w pobliżu Kilarbo. Jego budowy podjął się 2. batalion inżynieryjny (bez kompanii E), który przybył 4 sierpnia. Tego dnia japońskie samoloty zaczęły bombardować i ostrzeliwać Zatokę Milne’a, skupiając się na atakowaniu lotnisk i inżynierów podczas ich pracy. Cztery Zera i bombowiec nurkujący zaatakowały lądowisko nr 1. Jeden Kittyhawk został zniszczony na ziemi, lecz drugi Kittyhawk z 76 Dywizjonu zestrzelił bombowiec nurkujący. Następnie Australijczycy stworzyli system radarowy zapewniający wczesne ostrzeganie. 11 sierpnia 22 Kittyhawki przechwyciły 12 Zero. Pomimo przewagi liczebnej Australijczycy stracili trzy maszyny, twierdząc, że zestrzelili cztery japońskie Zera.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa w Zatoce Milne’a · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.