batalionu inżynieryjnego Korpusu Inżynierów Armii Stanów Zjednoczonych przybyła na Bontekoe ze sprzętem do budowy bazy lotniczej. Około 29 statków holenderskiej sieci cywilnej Koninklijke Paketvaart-Maatschappij (KPM) uciekło do Australii po upadku Holenderskich Indii Wschodnich. Były one obsadzone przez holenderskie i jawajskie załogi oraz zapewniały „linię życia” dla garnizonu w Zatoce Milne’a, wykonując mniej więcej dwie trzecie rejsów zaopatrzeniowych podczas bitwy; pozostałą część stanowiły jednostki australijskie, brytyjskie i amerykańskie. Pięć statków KPM zostało zatopionych podczas walk w Papui.
Prace na pierwszym lotnisku, które stało się znane jako pas startowy nr 1, rozpoczęły się 8 czerwca, a obszar w pobliżu wioski Gili Gili został oczyszczony przez papuaskich robotników pod nadzorem ANGAU i personelu amerykańskiego 96. samodzielnego batalionu inżynieryjnego. Kompania E z 46. batalionu inżynieryjnego przyłączyła się do prac 30 czerwca. Oprócz pasa startowego żołnierze musieli zbudować zakamuflowane, rozproszone miejsca postojowe dla 32 myśliwców, drogi kołowania i kwatery dla 500 ludzi. Aby zapewnić zaopatrzenie dla bazy i garnizonu, jeden pluton skierowano do pracy nad dokami i drogami.