Okręt napędzany był przez dwa dwusuwowe silniki wysokoprężne MAN o łącznej mocy 2000 KM, poruszające dwiema śrubami. Maksymalna prędkość okrętu wynosiła 15 węzłów. Okręt zabierał 50 ton paliwa, co pozwalało osiągnąć zasięg wynoszący 3000 Mm przy prędkości 10 węzłów.
Uzbrojenie artyleryjskie jednostki stanowiły dwa pojedyncze działa kalibru 102 mm Bethlehem Mod. 1 L/50 (lub dwa włoskie działa OTO kalibru 100 mm L/47), dwa pojedyncze działka plot. kal. 40 mm Vickers Mark VIII L/39 oraz dwa pojedyncze karabiny maszynowe kalibru 7,7 mm L/94. Wyposażenie trałowe stanowił mechaniczny trał kontaktowy.
Załoga okrętu składała się z 62 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba ARA „Py” został przyjęty do służby w Armada de la República Argentina 1 lipca 1939 roku. Jednostka otrzymała numer burtowy M-10. 17 sierpnia 1945 roku ARA „Py” wraz z okrętami podwodnymi i nieopodal Mar del Plata przejęły przybyły na argentyńskie wody niemiecki okręt podwodny U-977. Dowódca trałowca, por. mar. Rodolfo Saenz Valiente wszedł na pokład U-Boota i przyjął kapitulację jego załogi, po czym okręt zawinął do portu i został poddany. Na początku lat 60. okręt wyposażono w radar. W listopadzie 1967 roku okręt został sprzedany do Paragwaju, gdzie wszedł do służby w pod nazwą ARP „Teniente Fariña” i numerem taktycznym M-3 6 maja 1968 roku.