W kolejnych latach jego zainteresowanie szachami zogniskowało się na szachach korespondencyjnych. W tej dyscyplinie największe sukcesy odnosił w latach 1963–1966, kiedy to awansował do finału 6. Mistrzostw Polski w szachach korespondencyjnych (1963-1965), a następnie zdobył brązowy medal w finale 7. Mistrzostw Polski w szachach korespondencyjnych (1964-1966). Brał udział w wielu korespondencyjnych turniejach i meczach krajowych oraz międzynarodowych, występując poziomie reprezentacji Polski oraz Śląska.
W latach 60. i 70. XX reprezentował barwy KS Dąb Katowice, występując z zespołem w I lidze szachowej (1966, 1970, 1971 i 1973). Ponadto w 1962 roku rozpoczął starania o uzyskanie tytułu kandydata na mistrza szachowego, który zdobył w 1966 roku. Czterokrotnie występował w Finale Mistrzostw Śląska (najlepszy wynik – IV miejsce w 1975 roku) oraz Memoriale Emila Sojki (najlepszy wynik – II miejsce w 1971 roku). Brał również udział licznych międzynarodowych meczach i turniejach klubowych.