mały|Podział Mazowsza w latach 1442-1462 Władysław II płocki (ur. zap. 1448, zm. 27 lutego 1462) – książę mazowiecki na Płocku, Rawie Mazowieckiej, Bełzie, Płońsku, Zawkrzu i Wiźnie w latach 1455–1462 (do 1459 i w 1462 rządy w jego imieniu sprawowała regencja, w latach 1459–1461 starszy brat Siemowit VI), od 1459 na ziemi gostynińskiej.
Władysław II był młodszym synem księcia płockiego Władysława I i Anny oleśnickiej.
Nie wiadomo kiedy dokładnie się urodził. W każdym razie w chwili śmierci w 1455 r. ojca był jeszcze małoletni i znalazł się pod opieką rady regencyjnej kierowanej przez biskupa płockiego Pawła Giżyckiego i Annę oleśnickąO. Balzer, Genealogia Piastów, Kraków 1895, s. 516. Regencja formalnie zakończyła swoje rządy w 1459 r., kiedy starszy brat Władysława Siemowit VI osiągnął wiek, który zgodnie z prawem uważano za sprawny do objęcia władzy (na Mazowszu było to 14 lat). W tym samym roku do księstwa młodych Władysławowiczów przyłączono ziemię gostynińską stanowiącą dotąd oprawę wdowią ciotki książąt – Małgorzaty (wdowy po Siemowicie V).