Umowa o zrzeczenie się dziedziczenia – umowa zawierana przez przyszłego spadkobiercę ustawowego lub testamentowego, uprawnionego do zachowku lub zapisobiercę z przyszłym spadkodawcą, której skutkiem jest wyłączenie tego spadkobiercy (zapisobiercy) od dziedziczenia, pozbawienie zachowku lub zapisu w całości albo w częściM. Pazdan, w: Prawo spadkowe, System Prawa Prywatnego, t. 10, red. B. Kordasiewicz, Warszawa 2015, s. 1137..

Pochodzenie i występowanie Umowa zrzeczenia się dziedziczenia nie była znana w prawie rzymskim i ma rodowód germański. Ukształtowały ją sytuacje, w których przyszły spadkodawca, dokonując za życia (inter vivos), najczęściej w drodze darowizny, poważniejszego przysporzenia majątkowego na rzecz jednej z osób należących do kręgu jego spadkobierców ustawowych, pragnął uniknąć pokrzywdzenia swych pozostałych spadkobierców. Z tego względu przysporzeniu towarzyszyło zrzeczenie się przyszłych praw spadkowych po darczyńcy ze strony osoby otrzymującej takie przysporzenieG. Wolak, Umowa zrzeczenia się dziedziczenia w polskim prawie cywilnym, Warszawa 2016..