Dalsze lata Nie mogąc pracować jako duchowna, rozpoczęła starania o habilitację z germanistyki na Uniwersytecie we Frankfurcie, które zwieńczyła sukcesem już w 1941 roku jako pierwsza Niemka w historii. Jej postawa polityczna i religijna (w 1940 roku wstąpiła do pacyfistycznych kwakrów) sprawiła, że nie uzyskała stopnia profesorskiego.
Po zakończeniu II wojny światowej zaangażowała się w niesienie pomoc uchodźcom z Prus Wschodnich, a potem uchodźcom politycznym z NRD. Przez całe życie utrzymywała kontakty z przyjaciółmi w Wielkiej Brytanii i USA.
Nigdy nie założyła rodziny – zmarła w zapomnieniu w 1952 roku w Bad Homburg, w Niemczech zachodnich.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Oksfordzkiego Kategoria:Duchowne protestanckie Kategoria:Kwakrzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Toruniu Kategoria:Duchowni związani z Toruniem Kategoria:Ludzie związani z Królewcem Kategoria:Niemieccy duchowni protestanccy Kategoria:Politycy SPD Kategoria:Niemieckie sufrażystki Kategoria:Unitarianizm Kategoria:Urodzeni w 1876 Kategoria:Zmarli w 1952