Praca naukowa W latach 1926–1945 Gyelnik opublikował około 100 prac naukowych poświęconych opisowi porostów na Węgrzech, w Argentynie, Japonii i Oregonie. Zaproponował setki nowych nazw, szczególnie w rodzajach Alectoria, Nephroma, Parmelia i Peltigera. Jego praca spotykała się z krytyką naukowców, którzy uważali, że publikuje zbyt pochopnie. Według Masona Hale'a Gyelnik „rozwścieczył lub przynajmniej zantagonizował praktycznie każdego współczesnego lichenologa”.
W naukowych nazwach utworzonych przez niego taksonów dodawane jest skrót jego nazwiska Gyeln. Uhonorowano go jego nazwiskiem nazywając niektóre gatunki porostów: Verrucaria gyelnikii Servít, Polyblastia gyelnikiana Servít, Thelidium gyelnikii Servít, Parmelia gyelnikii C.W.Dodge, Psorotichia gyelnikii S.Y. Kondr., Lőkös & Hur.
Przypisy Hale, Mason E. (1990). A Synopsis of the Lichen Genus Xanthoparmelia (Vainio) Hale (Ascomycotina, Parmeliaceae). Smithsonian Contributions to Botany, s. 2–3.
Kirk, Paul M.; Cannon, Paul F.; Minter, David W.; Stalpers, Joost A. (2008). Dictionary of the Fungi (10th ed.). Wallingford, UK: CAB International. s. 297. Versegy, Klara (1963). Die Lichenologen Ungarns. Feddes Repertorium Specierum Novarum Regni Vegetabilis. 68 (2): 107–129.
Kategoria:Ludzie urodzeni w Budapeszcie Kategoria:Węgierscy mykolodzy Kategoria:Lichenolodzy Kategoria:Urodzeni w 1906 Kategoria:Zmarli w 1945