Jan Tomasz Koncewicz (ur. 12 maja 1795 w Łomazach, zm. 29 sierpnia 1859 w Warszawie) – wykładowca w Instytucie Politechnicznym, nauczyciel.
Życiorys Urodził się w Łomazach 12 maja 1795 w rodzinie Tomasza i Aleksandry z d. Sosnowska jako średni syn swoich rodziców. Uczył się w szkole w Białej Radziwiłowskiej oraz Liceum Warszawskim i w 1820 ukończył Królewski Uniwersytet Warszawski. Następnie został asystentem A.M.Kitajewskiego na wydziale chemii.
W 1823-25 był profesorem w szkole wojewódzkiej w Kielcach. W 1825 został wybrany do prowadzenia zajęć z chemii organicznej w planowanym Instytucie Politechnicznym i wysłany dla dalszej nauki za granicę. Kształcił się w Niemczech, Francji i Anglii i w 1829 rozpoczął nauczanie w Szkole Przygotowawczej do Instytutu Politechnicznego.
Po upadku powstania listopadowego utrzymywał się z prywatnego nauczania oraz nauczał w szkole wojewódzkiej w Szczebrzeszynie. W latach 1835–41 uczył ponownie w Kielcach. W 1841 został przeniesiony na nauczyciela nauk technicznych i geografii w Gimnazjum Realnym w Warszawie gdzie wykładał przez następne 11 lat kiedy przeszedł na emeryturę.