W tym samym roku powróciła na Bałkany. W czasie I wojny światowej pracowała jako pielęgniarka Czerwonego Krzyża w miejscowości Novi w Dalmacji. Po wojnie przyjechała z ojcem do Poznania. 3 listopada 1920 rozpoczęła pracę w tamtejszej Bibliotece Uniwersyteckiej. Sprawowała funkcje kierownicze, katalogowała inkunabuły, wykładała literaturę oraz język serbsko-chorwacki. Współpracowała z Edwardem Klichem. Kawecka zaangażowana była w działalność Polsko-Jugosłowiańskiego Towarzystwa w Poznaniu, w ramach którego wydawano m.in. „Przegląd Polsko-Jugosłowiański”. Publikowała tłumaczenia oraz artykuły na temat kultury i historii południowych Słowian w lokalnych czasopismach: „Kurierze Poznańskim” (1928–1930), „Przeglądzie Muzycznym” (1921), „Tęczy” (1931), „Dzienniku Poznańskim” (1933), „Przeglądzie Współczesnym” (1924). W 1936 została wyróżniona przez króla Jugosławii Krzyżem Oficerskim Orderu świętego Sawy za zasługi w krzewieniu w Polsce kultury i literatury narodów jugosłowiańskich. W 1933 reprezentowała Polskę na III Kongresie Jedności Słowiańskich Kobiet w Belgradzie.