Hydrografia była jednym z pierwszych elementów tworzącej się Marynarki Wojennej. Pierwszą jednostką Polskiej Marynarki Wojennej, był ORP „Pomorzanin”, zakupiony w grudniu 1919 roku w Hamburgu i wcielony do służby w dniu 10 lutego 1920 roku. W służbie polskiej „Pomorzanin” był okrętem hydrograficznym. Rozporządzeniem Rady Ministrów z 1 grudnia 1921 roku dokonano rozdziału zadań i kompetencji pomiędzy ministrem Spraw Wojskowych a ministrem Przemysłu i Handlu. Zgodnie z rozporządzeniem resort cywilny przejął m.in. zadania związane z oznakowaniem nawigacyjnym. Służbę Hydrograficzną Marynarki Wojennej przemianowano wkrótce na Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej (BHMW), którego szefem został kpt. mar. Tadeusz Bramiński. Okres II wojny światowej przerwał działalność Biura Hydrograficznego Marynarki Wojennej.
Po zakończeniu drugiej wojny światowej, w lipcu 1945 roku, rozpoczęto proces odtwarzania służby hydrograficznej. Na mocy rozkazu z lipca 1945 roku zostało powołane Dowództwo Marynarki Wojennej i Sztab Główny Marynarki Wojennej, w którego to składzie znalazł się także Oddział Hydrograficzny. W maju 1947 roku, w związku z ogólną reorganizacją sił zbrojnych, podjęto decyzje o zmianie w istniejącej organizacji służby hydrograficznej MW.