Znaczna część parowozów znalazła nowe zatrudnienie na kolejach muzealnych w Niemczech, a także w innych krajach europejskich. Lokomotywa parowa 99 3317 jako jedyna pozostała w sieci mużakowskiej (umieszczono ją na cokole w Białej Wodzie w 1979).

Reaktywacja jako kolej turystyczna W połowie lat 80. XX wieku w Białej Wodzie rozpoczęli działalność miłośnicy kolei, którzy postawili sobie za cel uratowanie choćby części sieci dawnej kolei leśnej, które jeszcze istniały w terenie. Nabyli wagony i wywalczyli zwrot czynnego parowozu 99 3317. Pierwsze specjalne przejazdy z ruchem pasażerskim (turystycznym) na odcinku Biała Woda – Mühlrose odbyły się w 1984. W 1988 rozpoczęto budowę stacji Teichstrasse wraz z bocznicami i peronami. Po upadku NRD starostwo powiatu Biała Woda postanowiło z inicjatywy stowarzyszenia Waldeisenbahn Muskau e.V. odbudować linię do Kromlau, którą oddano do użytku w 1992, m.in. w drodze robót publicznych. Nowa linia odgałęzia się na północ od stacji Kromlauer Weg i częściowo wykorzystuje starą trasę dawnej linii do glinianek. Początkowo obsługiwana była przez lokomotywy spalinowe LKM Ns 2. W 1993 założono przedsiębiorstwo Waldeisenbahn Muskau GmbH. W 1995 ponownie otwarto linię do Mużakowa, po jej zdemontowaniu pod koniec lat 70. XX wieku.