Teofil Hazelmajer (ur. 2 grudnia 1906 w Łodzi, zm. 2 lipca 1950) – funkcjonariusz więziennictwa.

Życiorys Urodził się 2 grudnia 1906 w Łodzi. Był synem Adama i Emilii. Pochodził z rodziny rosyjskich Żydów. Wychowywał się w rodzinie robotniczej.

Do 1918 zarabiał na życie pracą pastucha w Solignowie (powiat łowicki), a następnie kształcił się w zawodzie zduna. Od 1925 należał do Związku Młodzieży Komunistycznej. W 1926 został skazany na karę 1,5 roku więzienia za działalność antypaństwową. Po odzyskaniu wolności współpracował z KPP. Był też członkiem koła młodzieży przy PPS – Lewica i delegatem z ramienia komitetów fabrycznych w zakładach pracy w Łodzi, np. w „Szule i Fuchs”, „Szajbler”, „Leonard”, „Grynstein” i „Rozenblat”.

Po wybuchu II wojny światowej w 1939 trafił do Warszawy, a potem ponownie przebywał w Łodzi. W 1940 został deportowany na roboty przymusowe do III Rzeszy. Tam zbiegł z pracy, a po schwytaniu został umieszczony w obozie karnym w Breitz.