Uszak – typ tureckiego kobierca wiązanego produkowanego w miejscowości Uszak (zachodnia Anatolia) w XV-XVIII wieku.
Na terenie Anatolii występowało wiele ośrodków tkackich. Kobierce przyjmowały nazwy od miejscowości, w których zostały wykonane. Poszczególne rejony miały charakterystyczne dla siebie zdobnictwo umożliwiające ich rozpoznawalność.
Uszak jest tkaniną jednostronną z puszystą okrywą włosową po prawej stronie. Wytwarzany ręcznie na pionowych warsztatach tkackich. Wszystkie elementy tkaniny (wątek, osnowa i runo) wykonane są z wełny, głównie owczej. W produkcji kobierca charakterystyczne jest wiązanie typu Giordi (nitka opleciona na dwóch niciach osnowy).
Środkowe pole zajmuje najczęściej medalion wypełniony arabeską roślinną, którego odwrócone ćwiartki zdobią naroża. Przeważają kontrastowe zestawienia kolorystyczne np. niebiesko-czerwone i pomarańczowo-zielone. Przykładem kobierca uszaka jest kobierzec typu holbein z geometrycznym medalionem i bordiurą z motywami kuficznymi, mającymi swój rodowód w kaligrafii arabskiej w piśmie kufickim.