mały|278x278px|Adam Przybylski,Wojna Polska 1918–1921 Bój pod Borkowiczami – walki polskiego 29 pułku piechoty z oddziałami sowieckiej 53 Dywizji Strzelców w okresie wojny polsko-bolszewickiej.
Geneza Zimą 1919/1920 na froncie polsko-sowieckim odnotowywano tylko działania lokalne. Linia frontu była rozciągnięta od środkowej Dźwiny, wzdłuż Berezyny, Uborci, Słuczy, po Dniestr. Zastój w działaniach wojennych obie strony wykorzystywały na przygotowanie się do decydujących rozstrzygnięć militarnych planowanych na wiosnę i lato 1920.
Walczące wojska JednostkaDowódcaPodporządkowanie Wojsko Polskie⇒ 29 pułk piechotymjr Stefan WalterGrupa gen. LasockiegoII/29 pułku piechotykpt. Kazimierz AleksandrowiczGW mjr. WalteraIII/29 pułku piechotykompania techniczna 29 pp Armia Czerwona53 Dywizja StrzelcówW.I. Akimow15 Armia⇒ 159 Brygada Strzelców
Walki pod Borkowiczami W listopadzie 1919 29 pułk piechoty obsadzał odcinek frontu nad Dźwiną od Połocka po Dzisnę. Obie strony konfliktu prowadziły tylko walki o znaczeniu lokalnym. Pułk wykonywał cały szereg wypadów za Dzisnę. 3 lutego pułk otrzymał rozkaz przeprowadzenia wypadu na Borkowicze.