Brytyjska wytwórnia lotnicza British Aircraft Corporation (BAC) przystąpiła do realizacji projektu maszyny, która miała być napędzana silnikami Rolls-Royce RB.172 i osiągać prędkość 1,7 Ma.

Ze względu na brak funduszy na nowy samolot prace nad nim nie posuwały się naprzód do momentu zainteresowania się projektem przez rząd Francji, która również planowała budowę podobnej maszyny w ramach programu ECAT (od fr. École de Combat et Appui Tactique, nauka walki i wsparcia taktycznego). Francuska maszyna miała zastąpić szkolne Fougi Magistery i Lockheedy T-33 oraz szturmowe Super Mystère’y B.2, F-84F Thunderstreaki i F-100 Super Sabre’y. Podobieństwo projektów i takie zbliżone wymagania doprowadziły w marcu 1964 do połączenia sił obu rządów w celu budowy wspólnej maszyny.

W międzyczasie pojawiły się pewne niezgodności w oczekiwaniach obu stron co do nowej maszyny. W konsekwencji postanowiono zbudować dwa samoloty, jeden bazujący na założeniach ECAT szkolno-treningowy dla RAF-u i Royal Navy, który miałby pełnić również rolę szkolno-bojowego samolotu dla Armée de l’Air, oraz drugi szturmowy ze zmienną geometrią skrzydeł oznaczony jako AFVG (od ang.