Zgodnie z równaniem Clausiusa ciepło przemiany fazowej można wyrazić wzorem
gdzie: – temperatura, – zmiana objętości podczas przemiany fazowej, – pochodna ciśnienia po temperaturze, określa zależność zmiany ciśnienia na skutek zmiany temperatury dla danego przejścia fazowego.
Pochodna ciśnienia po temperaturze odpowiada nachyleniu krzywej rozdziału faz, dokładniej jest równa tangensowi kąta nachylenia prostej stycznej do krzywej w danym punkcie. Dla krzywej rozdziału faz ciecz-ciało stałe wielkość ta ma zwykle wartość dodatnią (krzywa jest rosnąca). Jeżeli temperatura rośnie, substancja topnieje i pobiera ciepło Przy dodatniej wartości oznacza to, że również musi być dodatnie, czyli wzrasta objętość cieczy w stosunku do fazy stałej. W przypadku wody jest odwrotnie. Krzywa czyli zatem objętość podczas topnienia maleje.
Substancje wielofazowe Siarka w stanie stałym występuje w kilku odmianach alotropowych, dlatego ma kilka punktów potrójnych.
Zobacz też reguła faz Gibbsa
Przypisy
Kategoria:Przemiany fazowe