Zamek Lobkovice – pierwotnie średniowieczna twierdza rodziny Lobkoviców, później przebudowana na renesansowy zamek w Lobkovicach, aktualnie dzielnicy Neratovic.
Historia Pierwsza wzmianka o zamku pochodzi z 1403 roku, kiedy należała do praskiego mieszczanina Prokopa Kruknera. Fundator wybrał na zbudowanie pierwotnie prawdopodobnie drewnianej fortecy dogodne miejsce chronione zboczami cypla i bagnami. Jedynie od strony zachodniej twierdza znajdowała się na poziomie otoczenia, dlatego konieczne było zbudowanie sztucznego umocnienia w postaci muru i fosy. Z tej fortyfikacji zachowała się fosa przed zachodnim skrzydłem dzisiejszego zamku. Po 1403 roku właściciele Lobkovic zmieniali się bardzo szybko, dopiero w 1409 roku Mikuláš z Újezda nabył twierdzę wraz z wsią Lobkovice i dwiema innymi. Ten Mikuláš jest protoplastą czeskiej rodziny Lobkoviców. Mikuláš przystąpił do przebudowy zamku na większą gotycką - rdzeniem nowej twierdzy była trzykondygnacyjna graniastosłupowa kamienna wieża zachowana w południowym skrzydle dzisiejszego zamku. Na parterze wieży zachowało się oryginalne gotyckie sklepienie kolebkowe. Kondygnacje wieży oddzielone były od siebie jedynie belkowymi stropami. Część warowni była prawdopodobnie budynkiem mieszkalnym stojącym w miejscu dzisiejszego zachodniego skrzydła zamku.