II wojna światowa W obliczu zagrożenia wybuchem konfliktu zbrojnego jako podchorąży Marynarki Wojennej był zmobilizowany do Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej od 10 sierpnia 1939. Po wybuchu II wojny światowej Szkoła Podchorążych MW została ewakuowana do Pińska. Uczestniczył w walkach września 1939. Służył we Flotylli Pińskiej. 17 września wraz z oddziałami marynarki trafił do Kamienia Koszyrskiego. Tam został rozpoznany przez dokonującego przeglądu gen. Franciszka Kleeberga, którego poznał jeszcze w Grodnie. Następnie służył pod komendą tegoż generała w szeregach Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie”. W dowodzonym przez płk. Adama Eplera zgrupowaniu „Kobryń” był dowódcą plutonu. Na początku października 1939 brał udział w bitwie pod Kockiem, gdzie został skierowany do walki na bagnety. Służbę zakończył 5 października 1939 unikając niewoliWedług innej swojej relacji po samozatopieniu polskiej flotylli uciekł kolejno z niewoli radzieckiej oraz niemieckiej, zob. .